Onderstaand treft u de verslagen aan op jaar, dit om het allemaal een beetje overzichtelijk te houden
 

Reisverslag juni 2009 In juni gaan we na een lange voorbereidingstijd samen met 10 studenten en 2 docenten van Helicon Boxtel voor 4 weken op reis. Bij aankomst in Colombo moet iedereen langs de warmte-scan i.v.m. controle op de wereldwijde zorg over de Mexicaanse griep. De studenten gaan als stageproject bij Visaka Childrens Home de tuin opknappen. Tevens wordt samen met studenten van onze school (Vocational Training Center) een programma ingevuld waarbij men voor elkaar lessen verzorgd en zo kennisuitwisseling doet. Het project is door de leerlingen zelf geheel voorbereid inclusief inzameling van sponsorgelden voor de aanschaf van materialen. De plannen waren ambitieus. De realisatie bleek achteraf lang niet eenvoudig. Hoewel er hard gewerkt is hebben we slechts een deel van de tuin kunnen inrichten en ligt er nog veel werk op ons te wachten. De hele actie was voor alle betrokkenen een grote uitdaging die zeker geslaagd genoemd mag worden. Mogelijk kan het een vervolg krijgen in de komende jaren. De deelnemers hebben verslagen gemaakt via de site “Waarbenjenu.nl “ waardoor de thuisblijvers alle verrichtingen keurig konden volgen. We maken met de studenten ook een studiereis landinwaarts en bezoeken in Nuwara Eliya een agrarisch onderzoek centrum. Men werkt aan verbetering van de voedselproductie door onderzoek naar meer biologische teelten met minder gebruik van bestrijdingsmiddelen. We worden heel gastvrij ontvangen door de vertegenwoordiger van het ministerie van landbouw die graag samenwerking wil met (HBO ) scholen in Nederland. We beloven om te kijken of we iets kunnen organiseren. Uiteraard wordt ook tijd besteed aan kennismaken met de cultuur en de bezienswaardigheden van Sri Lanka. Een hele ervaring voor de studenten die nog weinig of geen buitenland ervaring hebben. Vele foto’s en verslagen zorgen voor een blijvende herinnering aan dit geslaagde project. We bezoeken onze vaste projecten uiteraard ook en zorgen dat de sponsorgezinnetjes weer hun geld krijgen. Ook brengen we weer brillen naar Dr. Goonewardene in Colombo die daar nog steeds de zondagschool verzorgd en de arme gezinnen op allerlei manieren helpt. Hoewel hoog bejaard nog steeds een zeer actieve vrijwilligster die ons steeds gastvrij ontvangt. We hebben een gesprek met het management van de coöperatie waar onze school gevestigd is. Men hindert de docenten bij hun werk en wil de leiding overnemen. We geven duidelijk aan dat we hier geen vertrouwen in hebben en nemen maatregelen om steun te geven aan onze lokale projectleider Mr.Lal. Dit doen we in de vorm van brieven aan ministers en de president van Sri Lanka. Het moet duidelijk zijn dat wij zelf zeggenschap willen houden over onze projecten en de middelen die we ter beschikking stellen. Het kost veel moeite om de soms corrupte houding van lokale hoogwaardigheidsbekleders het hoofd te bieden. Met veel inzet en doorzettingsvermogen is het gelukkig tot op heden gelukt onze projecten te behouden en verder invulling te geven aan nieuwe verzoeken van lokale medewerkers. We spreken af dat de keuken bij Visaka verder verbouwd moet worden en dat men het noodzakelijke onderhoud probeert zoveel mogelijk mee uit te voeren. Helaas moeten we verdere plannen bij Visaka even laten wachten omdat bouwen nou eenmaal veel geld kost en onze middelen maar beperkt zijn. We zullen zeker weer sponsoracties moeten organiseren. De sponsoring van de Rooi Pannen staat nog even in de wacht, onze projectleider zoekt nog naar een geschikte plaats landinwaarts om de timmerklas te realiseren. E.e.a. kost tijd en al te overhaaste acties leveren verhoogd risico en mogelijk te hoge kosten op. We hopen hier in november verder invulling aan te kunnen geven. Met zorg over de problemen met de coöperatie gaan we weer terug naar Nederland, hopelijk weten we de betrokkenen te overtuigen dat samenwerking tot de beste resultaten leid.   Reisverslag februari 2009 We vertrekken zoals gewoonlijk na enkele drukke voorbereidingsdagen met extra bagage richting Düsseldorf. Vliegmaatschappij Emirates heeft in de reisvoorwaarden 10 kg extra gewicht p.p. wat voor ons dus een extra koffer met sponsorwerk oplevert. Er gaan o.a. brillen en babykleding mee. We worden weer keurig opgehaald door Mr.Lal, onze lokale projectleider, die ook gezorgd heeft dat de ontvangst in Kalutara weer prima geregeld was. Na een dag bijkomen van de reis gelijk maar naar Visaka childrens home en de Vocational training center. Bij Visaka zijn de vertrekken voor de leidsters bijna klaar waardoor de tijdelijke huisvesting weer beschikbaar komt als slaapkamer voor enkele oudere meisjes die vanwege goede studieresultaten een kamer met bureau apart krijgen. Zo kunnen ze nog beter aan hun studie werken en krijgen ze tevens een beloning voor hun inzet. Een toilet voor gasten en aparte douche maken het geheel compleet. Uiteraard moet alles weer officieel geopend worden. Enkele gasten uit Nederland zijn hierbij aanwezig en bezorgen de kinderen een onvergetelijke feest-middag.  Mr.Lal heeft een busje geleased en hoopt hiermee wat extra inkomsten te generen. De belangstelling voor de technische school ( Vocational  Training Center) is erg groot en we komen ruimte te kort. Het is echter moeilijk om hier nu extra te investeren omdat we van de coöperatie die de grond beheert geen garanties op termijn krijgen. Zij willen meer zeggenschap over onze school maar wij vrezen dat onze projectleider dan buiten spel wordt gezet. Om ruimte te creëren gaan we tijdelijk met de timmerklas op deze locatie weg en op zoek naar een ruimte meer landinwaarts. De timmerklas is duur vanwege dure materialen en heeft relatief weinig belangstelling aan de kust. De computer lessen en Engelse lessen lopen perfect. De naaischool gaat ook prima en men wil uitbreiden met kookles en “beauty classes” o.a. hairstyling, dancingclass en make-up gericht op trouwceremonies. Door de verhuizing van de naaischool naar het lokaal van de timmerklas kunnen we deze trainingen opstarten. Voordat we weer vertrekken terug naar Nederland draait de opleiding al op volle toeren. Zoals altijd brengen we een bezoek aan de boeddhistische tempel om de zegeningen over onze projecten te vragen. We offeren fruitmanden waarvan volgens traditie een groot deel mee teruggegeven wordt. We gaan zakjes fruit maken en verdelen deze onder de arme bevolking. Niets gaat dus verloren. Op veel plaatsen is door de aanhoudende droogte geen leidingwater beschikbaar dus we zijn meer op flessen water en ons eigen putwater aangewezen. Voor de lokale bevolking rijdt dagelijks een wagen met watertank door de wijken.Het beschikbare leidingwater heeft te weinig druk en is tevens erg zout door het brakke rivierwater waar men waterwinningspunten in heeft. Het zeewater komt te ver de rivier op. Ad en Geert ( Nederlanders die in Wadduwa wonen ) komen nog op visite en bespreken met ons de voortgang van de sponsorgezinnen die we via hen helpen. We plannen een bezoek aan de gezinnen om zelf ook contact te onderhouden. Het is goed te zien dat de kinderen met het sponsorgeld daadwerkelijk hun studie op de rit houden en dat ze tevens kans zien om geld te reserveren voor verbetering van hun vaak zeer slechte woning. Er komen nog meer vrienden op visite o.a. Ed en Jose die ook in Kalutara wonen en hun eigen projecten hebben opgezet. We wisselen ervaringen uit. Samen gaan we ook op stap om wat privé zaken te regelen. O.a. beter vervoer. De fiets wordt een brommertje zodat we ook beter en goedkoper zelfstandig landinwaarts kunnen. Ook geven we opdracht aan de jongens van de timmerklas om voor ons privé wat zaken te repareren en te maken. Zij hebben werk en wij kunnen onze tijd aan andere zaken besteden. We krijgen het verzoek om weer certificaten te tekenen en te overhandigen aan enkele leerlingen die met de documenten in de hand gaan solliciteren voor overheidsbaantjes. Prima resultaat dus. Bij Visaka bekijken we nog enkele bouwkundige zaken, hoofdzakelijk kleine reparaties, die we vervolgens in opdracht geven. Bij het VTC bespreken we de salarisproblemen. Hoewel de lonen van de onderwijzers relatief laag zijn is dit toch een grote kostenpost. Men weet een groot deel zelf te sparen door ‘s middags kleding te maken die men verkoopt. Dit is echter niet voldoende dus we moeten extra bijdragen om de salarissen te kunnen betalen. We plannen ook nog een trip naar de oostkust. Recente acties van het leger hebben de Tamil tijgers vrijwel geheel uitgeschakeld. We gaan richting Trincomalee en zien onderweg de gevolgen van een jarenlange strijd met de Tamil tijgers. Vele dorpelingen zijn gevlucht en de landerijen en kuststrook zijn verlaten. Het zal nog jaren duren voordat dit weer is opgebouwd. Zeker nog niet geschikt voor toerisme ondanks de mooie stranden. Bij terugreis landinwaarts worden we extra streng gecontroleerd. De angst voor aanslagen is nog niet geweken. We brengen ook nog een bezoek aan het schooltje in Molkawa waar we sponsorgeld geven voor herstel van de school. Na weer een verblijf van 3 weken gaan we voldaan terug naar Nederland.

Verslag  Sri Lanka november 2008

De situatie is nauwelijks veranderd. Uiteraard bezoeken we onze vaste projecten.

We bezoeken ook een school net ten zuiden van Kalutara en leveren daar nieuwe schoenen voor een aantal leerlingen. De leerlingen hebben de schoenen hard nodig maar worden op deze manier ook beloond voor hun inzet en studieprestaties. Helaas kunnen we niet alle leerlingen aan nieuwe schoenen helpen, de school telt maar liefst 800 leerlingen. Mogelijk zal deze actie dus enkele keren herhaald moeten worden.

De technische school Vocational Training Center vraagt opnieuw middelen om de school te kunnen uitbreiden. We kunnen melden dat er mogelijk een school in Nederland is die een grote sponsoractie wil organiseren. We bespreken wat plannen en opties en laten spandoeken maken die in Nederland gebruikt kunnen worden om reclame te maken voor de sponsoractie. We gaan met de leerlingen op schoolreis en bezoeken o.a. de tempel in Kandy.

Het was een geweldige dag waarmee we docenten en leerlingen konden bedanken voor hun inzet en behaalde resultaten. We mochten ook nu weer certificaten uitdelen aan leerlingen die hun opleiding hebben afgerond. De ceremonie was dit keer helemaal voorbereid door oud leerlingen en enkele docenten. Een schitterend resultaat.

Het kindertehuis Vishaka Childrens home is uiteraard weer blij met ons bezoek.

We bespreken plannen om mogelijk met hulp van een agrarische school uit Nederland een project te doen. Het project betreft een grote opknapbeurt voor de tuin van het tehuis. Het plan is dat leerlingen van de school in juni vertrekken naar Sri Lanka om zelf het project te realiseren. Een wel heel bijzondere uitdaging waarvoor nog veel moet worden gedaan om dit mogelijk te maken. Hopelijk gaat dit lukken want er is dringend behoefte aan speelruimte en een schone leefomgeving. Er worden schetsen van de tuin en gebouwen gemaakt en we meten alle ruimten op.
We geven toestemming om het gedeelte van het hoofdgebouw, waar na instorting nieuwe muren en een nieuw dak gerealiseerd zijn in februari 2008, verder af te bouwen en te voorzien van een tegelvloer zodat dit zo spoedig mogelijk in gebruik genomen kan worden. De ruimte is hard nodig om vooral voor de oudere meisjes aparte slaapruimte vrij te maken. Uiteraard wordt weer een feestmaal geregeld en met de kinderen gezongen en gedanst. 

Ons verblijf was dit keer maar 14 dagen, eigenlijk veel te kort maar we kunnen tevreden terugkijken op de resultaten die bij de projecten behaald zijn.

Verslag  Sri Lanka Februari 2008.

Afgelopen februari en april zijn we weer naar Sri Lanka geweest om onze projecten te bezoeken en de families die we maandelijks sponsoren.

Nieuwe project Walakada Junior School in Mathugama.

Dankzij de geweldige inzet van de leerlingen van Basisschool “De Hil” uit Kaatsheuvel hebben zij deze school kunnen adopteren voor de komende vijf jaren! In februari zijn we deze school gaan bezoeken en gevraagd wat ze eventueel wilden hebben als wij een sponsor zouden vinden die hun zou gaan helpen. Het eerste antwoord was graag voor alle leerlingen nieuwe schoenen. Niet alle kinderen hebben schoenen aan en omdat de paadjes naar de school vaak glibberig en glad zijn zou dit zeer welkom zijn!

De school ligt in een arm berggebied in de omgeving van Mathugama, en waar de ouders van de leerlingen geen geld hebben voor een volledig schooluniform of schoenen te kunnen kopen voor hun kinderen. Ook dagelijks melk drinken is een luxe uitgave die ouders niet kunnen betalen. In februari 2008 mochten we dus aan alle kinderen nieuwe schoenen geven! We hebben ook een ontmoetingsdag georganiseerd waarop ouders en kinderen samen kwamen voor een gezamenlijke maaltijd en tevens werd er uitleg gegeven over onze Stichting en de sponsor Basisschool De Hil uit Kaatsheuvel.

Technische school The Vocational Training Center

Ook hier wordt met enthousiasme gewerkt aan nieuwe uitdagingen! De naaiklas is goed bezet en de meisjes maken leuke kleren om te verkopen. Ze groeien uit hun jasje en het is dus dringend gewenst dat we iets aan het ruimteprobleem gaan doen.

De timmerklas heeft nieuwe leerlingen en ook een nieuwe praktijkleraar. De theorie lessen kan deze kleine groep van 6 leerlingen bij een andere school volgen. Daardoor wordt het programma perfect afgestemd op de lokale behoefte om in aanmerking te komen voor een officieel erkend certificaat. Een probleem voor de timmerklas is dat de meubels voor veel mensen te duur zijn waardoor de verkoop stagneert. Microcredit wordt als hulpmiddel ingezet maar ook dan duurt het geruime tijd voor de uitstaande gelden terugkomen. Extra middelen voor aankoop materiaal en betalen van docenten is op korte termijn de enige oplossing. Dat hebben we dus geregeld. We zullen actie moeten ondernemen om met extra gelden de continuïteit te waarborgen.

Kindertehuis Vishaka Childrens Home

Dit kindertehuis hebben we uiteraard ook weer bezocht. De bouwactiviteiten liggen even stil door gebrek aan (geld)middelen. Verder is het goed om even een adempauze te hebben en de gebruikers te instrueren hoe ze de zaken moeten onderhouden. Housekeeping is een niet vanzelfsprekende bezigheid maar wel noodzakelijk om de hygiëne en kwaliteit van ons werk te behouden. Men is best bereid om dit op te pakken maar moet nog het nodige leren.
Lal (onze projectleider) is bijna dagelijks in de weer om instructies te geven en de zaak op orde te houden. Soms moet ons team bijspringen om een handje te helpen.

Elk bezoek van ons is een feest voor de kinderen dus ook nu weer. Een goede maaltijd,  muziek en dans en heel veel zingen geeft voor iedereen een vertrouwd en tevreden gevoel. Speciaal de laatste twee jaar hebben we in februari ook nog een pakjesavond, gemaakt door leerlingen van de OBS De Hoef – Hugo uit Waalwijk. Zij maken in december een extra surprise voor de kinderen in Vishaka Childrens Home en wij nemen deze dan in februari mee naar Sri Lanka. Ook wordt er door elk kind een euro gegeven voor echte cola en iets extra om de surprise-avond compleet te maken. Zelfs strooigoed gaat mee in de koffer! Jammer dat we niet vaker aanwezig kunnen zijn om dit fijne gevoel met de kinderen te delen.

Huwelijksreis naar Sri Lanka!

In november 2007 gingen Danielle en Roel Kneepkens met hun ouders Frans en Nelly Smits mee naar Sri Lanka.
Voor Danielle en Roel hun huwelijksreis!

Samen hebben we de projecten bezocht. Als eerste de Technische school, waar we hartelijk werden ontvangen door de leerlingen en begeleiders. Vol belangstelling keken onze gasten naar datgene wat daar gemaakt en geleerd wordt. Frans, zelf timmerman van beroep, volgde vol belangstelling hoe de leerlingen in de timmerklas hun meubels, deuren en kasten maakten. Hier en daar gaf Frans zelfs aanwijzigen en advies! Ook in de naaischool toonde de leerlingen vol trots hun eigen gemaakte kleding. Alle gemaakte kleding zoals jurkjes, rokjes en bloesjes hing keurig aan een kledingrekje in de klas. Wij zijn trots op de leerlingen hoe ze dit oppakken! Hoe ze eigen gemaakte spullen maken en weer verkopen om de school draaiende te houden.
Ook de computerklas gecombineerd met de Engelse les, wordt druk bezocht. Zowel overdag als in de avonduren.
Daarna bezochten we Vishaka Childrens Home ons kindertehuis. Op dat moment waren er 48 kinderen aanwezig. De kleinste net 4 jaar en de oudste 18 jaar al weer bijna 19 jaar. Na het bereiken van het 19e levensjaar moeten zij het kindertehuis verlaten om weer terug te keren naar familie waar zij opgevangen kunnen worden. Ook hier weer ’n feest als er visite komt uit The Netherlands! En deze keer mag het bruidspaar de nieuwe hal die net klaar is openen met een rood lint door te knippen. De kinderen genieten van een heerlijke feestmaaltijd gemaakt door onze medewerkers van de technische school. Daarna begint de feestavond met dansen en singalese muziek. En als klap op de vuurpijl een heuse ballonnenman! Want Roel kan met ballonnen allerlei dieren, bloementjes, hoofddeksels of zelfs hartjes maken. Wat een feest voor onze meisjes!

Ook werd een bezoek gebracht aan een nieuw project de Walakada school in de regio Muthugama. Deze school staat in een zeer arm gebied en biedt de mogelijkheid om kinderen tot en met 10 jaar les te kunnen geven. De oudere kinderen in dit gebied moeten naar een verder gelegen school in de bergen. We kwamen onverwachts, dus het was wel even schrikken om blanke mensen bij hun school te zien. Heel verlegen bleven ze op de achtergrond, maar toen we de cadeautjes gingen uitdelen die we meegebracht hadden kwam er een grote glimlach op hun gezichtjes!
Maar we hadden voor deze school nog een verrassing in petto n.l. een mogelijke sponsor om deze school in de toekomst te gaan helpen. Basisschool De Hil uit Kaatsheuvel wilde weer ’n sponsorloop houden voor een school in Sri Lanka.
We beloofden dat we in februari weer terug komen om verder te praten over de mogelijkheden om deze school in de toekomst te helpen. 

Verslag februari 2007

Benieuwd naar het resultaat van de technische school gaan we weer op reis. Riet en Cees Sprangers gaan ruim drie weken naar Sri Lanka. Kennissen komen samen met onze dochter een week later en blijven ruim twee weken.
Wij gebruiken de eerste week om afspraken te maken over de inrichting van de school en om machines te kopen.
Als we aankomen, blijken de theorielokalen al gebruikt te worden. Er is veel vraag naar computerles en les in de Engelse taal. Enkele gebruikte computers zijn al geïnstalleerd en na onze akkoordverklaring met deze aanpak, komen er dagelijks jongeren maar ook volwassenen vragen om deel te mogen nemen. De deelnemersaantallen stijgen al snel boven de 25 leerlingen! Er worden meerdere klassen gevormd waarbij de volwassenen tegen een kleine vergoeding ‘s avonds les krijgen en daarmee de kosten van de docenten voor een deel betalen.

Verder komt een vraag of we voor de meisjes ook iets willen doen. Aangezien er weinig belangstelling is voor de metaalbewerking wordt besloten het praktijklokaal geschikt te maken voor een naaischool. Gelukkig zijn er nog geen machines gekocht dus alles is nog mogelijk. In één week tijd worden alle voorzieningen geregeld en worden de machines gekocht en geleverd. De opening van de school was namelijk al gepland.

Vol trots kan Riet als voorzitter van de Stichting samen met “ the Minister of Desaster affaires” die verantwoordelijk is voor alle projecten in relatie tot de Tsunami, de school een week later openen.  

Een groot festijn met heel veel gasten, dans en muziek. Er wordt door 25 monniken van de Boeddhistische kerk een gebedsdienst gehouden die ca 12 uur duurt. Heel indrukwekkend en belangrijk voor het vertrouwen dat men in onze stichting en de projecten heeft. De opening van de school krijgt mede door de aanwezigheid van enkele ministers belangstelling van vele journalisten en wordt naast de krant ook op de landelijke tv als nieuwsitem gepresenteerd.

Bij ons vertrek zijn ook de naaischool en timmerklas volop in bedrijf en heeft men totaal meer dan 50 leerlingen die aan de lessen deelnemen. Wij hebben enkele nieuwe sponsorgezinnen in ons programma opgenomen. Vaak komt de vraag vanuit de sponsors om een gezin financieel te ondersteunen. Daar gaan we heel zorgvuldig mee om. Het moet wel een ondersteuning voor een gezin zijn, echter het mogen geen inkomen worden. De sponsoring is vooral bedoeld dat kinderen naar school kunnen gaan en hun leefsituatie verbetert. Om deze gezinnen regelmatig te bezoeken hebben we twee vrienden uit Nederland, die in Sri Lanka wonen, bereid gevonden om deze taak op zich te nemen 

Ook bij het kindertehuis Vishaka is men nog met activiteiten bezig. De ontvangst- en kantoorruimte moeten nog afgewerkt worden. Het dak is al vernieuwd en de muren zijn voor een belangrijk deel vervangen. Hopelijk is dit deel bij ons volgende bezoek dat in juni/juli gepland staat gereed voor gebruik. We kunnen weer terugkijken op een geslaagde afronding van een belangrijk project waarmee vele jongeren geholpen worden een toekomst voor zichzelf op te bouwen.

Verslag november 2006

Toen we in juli het kindertehuis Vishaka bezochten, kwam de vraag of we ook iets konden doen aan het woongedeelte van het tehuis. Het plafond was op sommige plaatsen omlaag gekomen en de vloer vertoonde lelijke gaten. De muren moesten opnieuw geschilderd worden, eigenlijk weer een nieuwe klus voor ons. We hebben het financiële plaatje van ongeveer € 5000,-- bekeken en besloten om toch hieraan te beginnen. Het is voor kinderen prettiger te wonen in een geriefelijke huiskamer dan in een ruimte waar van alles aan mankeert. Afgelopen november zijn we weer teruggeweest naar het kindertehuis. Wat daar met een beperkt budget is gebouwd, overtrof onze verwachtingen. De buitenmuren waren gesloopt en de kleine overkapping buiten was bij de kamer getrokken. Zo ontstond er dus een geheel nieuwe ruimte, groot, licht en helemaal betegeld. Het plafond was vernieuwd en mooi afgewerkt met houten balken. Een verademing voor ons en de kinderen! Weer een reden om samen met de kinderen deze opening te vieren!

De technische school die we gaan realiseren op het terrein van een bestaande coöperatie in het centrum van Kalutara is al voor een deel gereed. De betonnen kolommen zijn klaar en de muren zijn al gedeeltelijk gemetseld. Omdat we in het centrum van de stad zitten waar de grond duur is, is ons verzocht om in twee verdiepingen te bouwen. We hebben het bouwplan daarom aangepast en realiseren nu de benedenverdieping met een betonvloer waar later een verdieping op kan. De bouwkosten zijn daardoor aanzienlijk hoger dan de eerste raming, maar het biedt dan wel betere kansen voor de toekomst. Het plan van de school bestaat nu uit twee theorielokalen en praktijklokalen voor een timmerklas en een metaalbewerkingklas. Vóór ons vertrek terug naar Nederland is de verdiepingsvloer gestort. Allemaal handwerk om kosten te sparen. In februari 2007 willen we de school openen.

Verslag juli 2006

Woensdag 5 juli 2006 zijn we met de familie Somers, bestuursleden van de Stichting, voor twee weken naar Sri Lanka geweest. Het werd een combinatie van vakantie en het bezoeken van projecten. Het kindertehuis Vishaka is klaar met de verbouwing van de slaapzaal voor de oudste meisjes. En natuurlijk is deze weer feestelijk geopend. De meisjes waren allemaal gekleed in een nieuw jurkje van zacht roze stof. ‘s Morgens zijn we ontvangen door een groepje Kandy-dansers. Deze kinderen dansten voor ons uit naar de te openen slaapzaal. Diny Somers en Riet Sprangers mochten een lint doorknippen en daarmee was de slaapzaal geopend. De oude slaapzaal is geheel gesloopt en opnieuw gebouwd. In deze nieuwe ruimte is plaats voor acht bedden en douche- en wasgelegenheid. Voor de vloer zijn tegels gekozen, omdat deze gemakkelijk zijn te onderhouden. Het is traditie om bij ieder feestelijke gebeurtenis dat iedereen eerst de de Singalese lamp, een olielamp met katoentjes, aansteekt. Daarna volgen de traditionele hapjes.
‘s Avonds was er Singalese muziek en aten we buiten met de meisjes.

In de tweede week zijn we naar de Junior school Mawathgama in Homagama geweest. Het was voor het 5^e keer dat we hier ieder jaar € 500,-- sponsoren. Voor elk kind een pakketje schriften en schoolmateriaal. In totaal zitten hier inmiddels 160 kinderen op school. Uit dankbaarheid voor de sponsoring werd ook hier de Singalese lamp ontstoken.
Gedurende deze weken zijn we ook gaan kijken bij de nieuwbouwwoningen van de Tsunami-slachtoffers die gebouwd zijn door sponsors uit Spanje. Heel mooie huizen, maar een visser leeft van de zee en wil daar ook het liefst weer dichtbij wonen. Nu wonen ze soms 5 km van de zee vandaan. Ook aan de technische school wordt hard gewerkt. Er is veel grond verzet om het geheel op goede hoogte te krijgen.

Reisverslag  mei 2006

Deze keer snel een weekje op reis om de projecten te volgen.

De grond voor de Technische School moet nu rondkomen. Nou dat is gelukt. Van de drie opties heb ik de mooiste uitgekozen. Een perceel op het terrein van een semi overheidsinstelling die als coöperatie in- en verkoop levert aan arme wijken in het district Kalutara. Binnen één week is de grond bouwrijp gemaakt en kon ik de laatste dag voor mijn vertrek officieel de eerste steen leggen. De totale bouwkosten zijn door stijging van materiaalkosten gestegen van circa € 20.000 naar circa € 27.000. Onze bouwploeg heeft 5 modelwoningen gebouwd (betaald door een andere organisatie) die als voorbeeld dienen voor een nog te bouwen aantal woningen voor de Tsunami slachtoffers.

We hebben nieuwbouwprojecten bezocht die onder leiding van het Spaanse rode kruis gebouwd zijn.

Prima afgewerkte woningen. Totaal zijn in het district Kalutara (vergelijk de grootte van de provincie Noord Brabant) 6000 woningen nodig. Nu zijn er in korte tijd al 4000 gereed. Eind dit jaar moeten ze allemaal gereed zijn. De bouwkosten zijn € 10.000 per woning. Met onze Technische School hopen wij de meubels voor een aantal  woningen te kunnen maken. Oplevering van de school is gepland in november 2006 bij ons bezoek eind dit jaar.

We hebben opnieuw rolstoelen en rollators geschonken aan hulpbehoevenden.

Tevens zijn er opnieuw handgereedschappen geschonken. Metabo decoupeerzaag en bovenfrees. De beste kwaliteitsmachines die straks ook in de school gebruikt gaan worden maar nu bij de bouw al nodig waren. Een zware kolomboormachine is geschonken aan een zelfstandig werkend metaalbewerker die al zijn gereedschap door de Tsunami was kwijtgeraakt. Een korte werkvakantie die wel veel resultaat opgeleverd heeft.

Onze volgende reis staat al weer gepland. Juli 2006  gaan 2 bestuursleden voor 2 weken op reis en gaan o.a. de slaapzaal bij Visaka Childrenshome opleveren en schoolboeken overhandigen aan de leerlingen van de basisschool Mawathgama.
 

Reisverslag februari 2006

In februari zijn we weer afgereisd om naast een vakantie van drie weken de nodige aandacht aan onze projecten te geven. Hoewel in Visaka childrenshome de ziekenzaal al aardig was opgeknapt waren er nog enkele zaken te regelen.
De vloer is helemaal vervangen door een goede betonvloer met nette gladde afwerking.
De kastjes voor de persoonlijke spullen van de 45 meisjes zijn vernieuwd en er zijn een groot aantal droogrekjes gemaakt voor de was. Alle ledikanten zijn hersteld en voor een groot deel volledig nieuw gemaakt. Een mooie stap verder naar een goede en gemakkelijk schoon te houden slaapzaal. Het geheel is officieel heropend met een feestje voor de kinderen. De kinderen hadden een mooie show ingestudeerd dus het was een geweldige bijeenkomst.

Om de bouwploeg van 6 man kwalitatief goed werk te laten maken hebben we opnieuw goede handgereedschappen gekocht. O.a. een zware Metabo boormachine. Alles is daar te koop. Westerse spullen kosten vrijwel even veel als hier in Nederland maar om reden van de garantie kopen we liever in Colombo.
Bij het hoofdgebouw van Visaka is nog één slaapzaal die heel slecht is. We hebben opdracht gegeven deze slaapzaal (ca 8 bedden voor de oudste meisjes )volledig te laten slopen en nieuw te bouwen. Oplevering in juli van dit jaar.
We hebben een nieuw contact gelegd met een parlementslid om vaart te krijgen in de bouwplannen voor de Technische School. We hebben een nieuwe optie maar deze ligt iets verder weg van de kust en beschikt nog niet over stromend water en elektriciteit. We hebben weer 2 pallets goederen verstuurd. Dit leverde echter weer vele problemen op met de douane. Uiteindelijk kostte het ter plaatse nog eens extra geld voordat we de spullen hadden. We hebben een ziekenhuisje in het district Kalutara bezocht en medische spullen geschonken.Ook hebben we nog brillen en verbandmateriaal aan de kinderarts Dr.V.P.Goonewardena in Colombo gegeven.

Tevens hebben we een van de sponsorgezinnetjes uitgenodigd voor een dagje aan de kust. De hele familie (14 personen) kwam mee en ze hadden een geweldige dag.

Op verzoek van een Belgische organisatie hebben we bouwadviezen gegeven voor hun project . De bouw van huizen op een berg leverde enige problemen op en die hebben we mee getracht op te lossen. Het project voldoet echter niet aan onze kwaliteitseisen en wij hebben het verzoek om verder te participeren daarom afgewezen. Mogelijk gaan we zelf nog elders helpen bij het bouwen van permanente huizen. 

Onze trip is afgesloten met een bezoek aan het monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Tsunami treinramp waar 1270 mensen bij omgekomen zijn. Het was dus weer een drukke vakantie met de nodige acties voor de stichting.

Reisverslag Sri Lanka reis november 2005

Het is weer een aantal maanden geleden dat we in Sri Lanka zijn geweest.
Sinds mei is er vooral veel telefonisch contact geweest.
We hadden in mei naast de noodhulp afgesproken dat verder gegaan zou worden met verdelen van kleding uit de container. Ook zou een start gemaakt worden met de voorbereidingen voor de bouw van de eerste technische school en een ziekenzaal bij het kindertehuis Visaka Home in Kalutara.

Van de kleding is ruim de helft verdeeld. Er is nog een grote voorraad omdat de container vele weken in de haven van Colombo is vastgehouden. Omdat het vervoer duur is hebben we besloten om verdere verdeling van kleding en goederen gespreid te verdelen en ook onze projecten in het binnenland mee te laten profiteren van de beschikbare voorraad.
Van de rolstoelen en rollators zijn opnieuw enkele stuks aan hulpbehoevenden toegewezen.
De bouw van de ziekenzaal is prima verlopen en we hebben in november samen met de kinderen van Visaka Home een feestelijke opening gehad. Het is een kwalitatief  heel goed gebouw met prima voorzieningen.
Capaciteit is 4-6 bedden met aparte ruime doucheruimte, toilet en wastafel.

Het bouwen van de technische school stagneert. De bouwtekening is al lang gereed. Offertes van machines zijn beschikbaar  echter de grond die we zouden krijgen is nog steeds niet akkoord. De politieke partij die ons zou helpen heeft de laatste maanden vooral aan de presidentsverkiezingen gewerkt en was niet in staat ons verder te helpen.
Onze hoop is nu gevestigd op 2 bestaande gebouwen die staan bij een boeddhistisch klooster.
De wederopbouw loopt moeizaam hoewel we zien dat veel gedaan wordt aan herstel van wegen langs de kust, spoorlijn en stations en ook herstel van de kustlijn.

De bouw van particuliere woningen stagneert om reden van onduidelijkheid over eigendommen van privé gronden en de belemmering dat in een strook van 100 meter langs de kunst niet herbouwd mag worden. De vissers en de vele souvenir winkeltjes die van de toeristen moeten leven willen beslist langs de kust wonen. Het zal dus zeker nog enige jaren duren voordat hier zichtbaar resultaat geboekt wordt.

We hebben nog vele plannen maar realiseren ons dat we geduld moeten hebben en ons richten naar het tempo waarin men lokaal e.e.a. kan ondersteunen. Luisteren naar de vraag om hulp levert de meest effectieve en meest gewaardeerde hulp op. Er is opdracht gegeven om verder te werken aan de sanitaire voorzieningen en achterstalling onderhoud in het kindertehuis.

Onze volgende reis staat al weer gepland. Begin februari hopen we weer een stap verder te zijn in de lopende acties.
Er gaan alleen medische goederen mee. Luchtvracht is duur dus we blijven kritisch inde keuze wat mee kan. Voordeel van luchtvracht is dat we de spullen vrijwel zeker direct beschikbaar hebben. Medische goederen zijn zeker in de opvangkampen nog steeds noodzakelijk. Voeding en kleding is lokaal voldoende beschikbaar. Afhankelijk van de vraag kunnen  we vanuit de lokale markt  hier invulling aan geven. Er gaat dus zeker weer enige hulp geboden worden door aankoop van goederen ter plaatse.

We kijken weer uit naar de volgende reis en houden u uiteraard op de hoogte.

Reisverslag januari/februari 2005.

Wij zijn eind januari voor drie weken naar Sri Lanka gegaan. Samen met ons gingen er nog drie pallets vol met goederen het vliegtuig in, dus dat was mooi meegenomen. Want dan weet je zeker dat de goederen er zijn. Je kunt dan meteen uitdelen. Hoewel de door de tsunami aangerichte puinhopen wat minder waren deed de eerste aanblik wel pijn. Mensen die alles kwijt zijn geraakt, hier en daar tussen de puinhopen zie je persoonlijke dingetjes zoals keukengerei, verscheurde kleding, stukjes speelgoed en wat gebroken meubeltjes. Gewone alledaagse dingen tussen die puinhopen van verdriet. Toen we aankwamen in Kalutara hebben we meteen contact opgenomen met onze vrijwilligers om te kijken wat we konden doen. Er is toen eigenlijk meteen de vraag gekomen of we financiële ondersteuning wilden geven voor de bouw van tijdelijke huisjes. Huisjes voor  mensen die nog in schooltjes zijn gehuisvest. Voor deze mensen was nog geen woonruimte voorzien.  
   

We hebben opdracht gegeven om 20 houten huisjes te ouwen, bedoeld om tijdelijk in te wonen. Met heel veel plaatselijke vrijwilligers zijn wij van start gegaan. Materialen werden gekocht, de grond gemeten en voorbereid voor de bouw van de huisjes. De fundering werd gemaakt van het puin van de tsunami. Ieder huisje bestaat uit één ruimte, en in elk huisje is stroom aangelegd. Iets wat ze voorheen niet altijd hadden! Er zijn aparte douches aangelegd voor vrouwen en mannen, toiletten en wasplaatsen met waterkranen. Voor het koken zijn twee centrale ruimtes ingericht, zodat er gezamenlijk of apart gekookt kan worden. Op 20 februari zijn deze huisjes officieel geopend. Het was jammer dat we op dat moment in het vliegtuig zaten, want dat hadden we graag willen meemaken. Maar Singalezen kijken naar de stand van de maan en het advies van de Horoscoopman om een dag te bepalen om iets te vieren of te openen. Dat geldt ook voor andere activiteiten, zoals het bouwen van een huis. Eind maart zijn nog eens 30 van deze huisjes opgeleverd.

Met de kleding en medische goederen zijn we naar de tentenkampen gegaan waar veel slachtoffers tijdelijk onderdak hebben gekregen. In deze tenten is het echter onleefbaar heet, heel de dag schijnt de zon en ook nachts blijft de warmte hangen, zodat je moeilijk in slaap valt. Ook verveling speelt hier een steeds grotere rol, mensen hebben niets meer en zijn zo’n 3 tot 4 kilometer weg uit hun vertrouwde omgeving. Op enkele plaatsen zie je dat mensen het vertrouwen weer terug krijgen ook zie je de nieuwe vissersbootjes weer op zee. Deze vissersboten zijn gesponsord vanuit de kleine hulporganisaties die overal langs de kust werkzaam zijn. We hebben onze kindertehuizen bezocht en hier wat lekkers uitgedeeld. De kindertehuizen die wij reeds sponsoren zijn niet geraakt door de tsunami. De kinderen kijken alweer uit naar volgend bezoek, want van onze liefdevolle aandacht genieten ze met volle teugen. Een belangrijk project waar we ons nu op gaan richten is de realisering van een ambachtschooltje voor het bewerken van hout en metaal. Hier kunnen
jongeren opgeleid worden om straks zelf mee te werken aan de inrichting van de vele huisjes die nog gebouwd gaan worden door de regering. Wij zullen in het begin zelf het materiaal aanreiken en door verkoop van de gemaakte spullen kunnen zij in de toekomst dit schooltje zelf onderhouden. De grond is hiervoor al beschikbaar gesteld door de regering, we wachten nu op de bouwtekening van de architect om met de bouw te kunnen beginnen. De container met goederen hopen we in maart te kunnen ontvangen.              

Het gaat erg moeizaam omdat de regering alles door de douane laat controleren. Iedere doos wordt opengemaakt. In de haven staan nog steeds containers vol met goederen die allemaal nog verdeeld moeten worden. Stapels papieren moeten worden ingevuld en dan maar hopen dat je zonder al teveel geld te moeten betalen jouw goederen in handen krijgt.

Onze Singalese vrijwilliger staat bijna elke dag in Colombo- haven in de hoop de container in handen te krijgen. Een niet zo makkelijk te klaren klus! Ook scholen krijgen in dit gebied waarin wij werken onze extra aandacht. Indien nodig zorgen wij voor schoolmaterialen, schoolkleding en schoenen voor de kinderen. Voor de kampen zorgen wij afwisselend met andere kleine organisaties voor groenten, rijst, fruit en kruiden om te koken. De kampen worden geleid door militaire hulpposten. Ons verblijf in Sri Lanka in januari/februari was te kort om nog meer te kunnen doen, daarom gaan we eind mei weer terug om wat zaken te coördineren. We hebben een goede groep vrijwilligers in Sri Lanka maar het is zaak erbij te blijven en alles op de rails te zetten zodat het goed gaat lopen.  Heel belangrijk!

Reisverslag eind mei 2005.

Eind mei zijn Riet en Kees Sprangers teruggegaan naar Sri Lanka. Inmiddels zijn er dus 50 houten huisjes klaar. De bewoners hebben het wat aangekleed met bloemen of planten voor hun huisje. En sommigen zijn zelfs in kleur geverfd! De waslijnen zijn weer uitgezet en zelfs een schommel voor de kleintjes. De mensen lachen weer en de meeste vissers hebben weer een eigen boot om te kunnen vissen. De mensen die nog steeds in tenten wonen vragen ook om deze houten huisjes, we kunnen er nog enkele wegzetten maar de vraag om 100 huisjes is echter teveel voor onze organisatie. Hierover gaan we overleggen met de grote organisaties in Nederland of zij voor ons iets kunnen betekenen. De bouw van het technisch schooltje is inmiddels van start gegaan en hopen in november deze school te kunnen openen. We hebben er het volste vertrouwen in dat dit project goed gaat lopen temeer omdat we hebben gezien hoe de vrijwilligers de huisjes hebben gebouwd.

Vele kinderen in Sri Lanka hebben ouders of een van de ouders verloren tijdens de tsunami. Zo ook in de omgeving van Kalutara. In Sri Lanka is basisonderwijs gratis, echter zonder eigen uniform of schoolmateriaal kunnen kinderen niet naar school. Voor 150 van deze kinderen die zijn opgevangen door familie, hebben wij toegezegd dat ze gedurende de basisopleiding door ons financieel worden ondersteund. Dat houdt in dat wij deze kinderen indien nodig schooluniformen en schoolmaterialen gaan geven, zodat deze kinderen toch het onderwijs kunnen volgen. Wij hebben natuurlijk het kindertehuis Visaka weer bezocht en ook zij hadden één grote wens: de leiding vroeg of het mogelijk is een klein ziekenzaaltje te bouwen voor de kinderen. Normaal slapen zij samen in een grote slaapzaal, en daarom zou het fijn zijn als de zieke kinderen apart kunnen slapen. Ook dit project hebben we toegezegd en met de bouw wordt binnenkort begonnen. Voor het bouwen van een extra ziekenzaaltje voor baby’s- en kinderen in het Rural Hospital een bouw-
tekening, zodat we kunnen bekijken of dit project gerealiseerd kan worden. De container is inmiddels ingeklaard, na een maand intensief heen en weer reizen naar Colombo-haven. Veel papierwerk is verwerkt en een bedrag van bijna
€ 2000,-- moest betaald. Inmiddels zijn al 150 dozen kleding verdeeld, dit gebeurde daags voor het Singalese
nieuwjaar dus iedereen werd in het “nieuw”gestoken! Ook enkele rolstoelen zijn verdeeld. Voor een driejarig meisje dat niet kan lopen en nu met veel plezier haar eigen gangetje kan bepalen en daarin niet meer zo afhankelijk is.

Hartelijk dank aan al onze sponsors die ons werk in Sri Lanka ondersteunen.
Wij kunnen het niet alleen maar samen met u zien wij de toekomst vol vertrouwen tegemoet!