Verslag van de reis februari 2010

Woensdag 10 februari vertrekken wij, Riet & Cees, weer voor ruim 3 weken naar ons geliefde Sri Lanka.
Deze keer gaan er meerdere familieleden en vrienden mee. Totaal zijn we met 8 personen waar van 1 mede-bestuurslid Annie Biemans die al eerder is mee geweest en broer Ad die voor het eerst mee gaat. Ook onze vrienden Frans en Nelly zijn weer van de partij. Tenslotte zijn onze jongste dochter Samira en haar vriend Priyantha opnieuw meegegaan. Voor hen is het “back to the roots”. Hotels zijn volledig volgeboekt. Het toerisme loopt weer goed aan de westkust.

Lal, onze projectleider, is even uitgeschakeld door een infectiewond maar regelt toch zoveel mogelijk zaken vanuit zijn ziekbed. Bij Vishaka heeft men hard gewerkt aan de afwerking van de muur en onze artistieke leerling Sudarshani heeft prachtige wandschilderingen gemaakt. Tevens zijn er al 2 leslokalen gebouwd op het terrein van Vishaka Children Home. Dit vormt onderdeel van het sponsor project van de Rooi Pannen in Tilburg.
We kunnen deze lokalen voor ons vertrek nog officieel openen volgens de traditionele rituelen en voor gebruik overdragen aan de lerares van de naaischool. Hier wordt naailes gegeven aan de oudere kinderen van het tehuis. We geven nog 2 lokalen in opdracht die gebruikt moeten gaan worden voor computer les en engelse les. Hopelijk zijn deze ook spoedig gereed.
We krijgen goed nieuws want Lal heeft mogelijk een sponsor gevonden voor de kastjes die we in het hoofdgebouw willen hebben. Een bevriende Engelsman Ray Walker is druk bezig om het geld in te zamelen. Hopelijk gaat het lukken.

Er is een nieuw hoofd in het kindertehuis en zij heeft veel verbeteringen aangebracht in de begeleiding van de kinderen.
Er zijn een aantal nieuwe kinderen binnengekomen in de leeftijd van 4 tot 6 jaar.
De jongste kinderen slapen nu apart in het hoofdgebouw. Activiteiten roosters, structuur in begeleiding, vaste plaatsen voor persoonlijke spullen zoals bekers en tandenborstels. Duidelijk veel betere aanpak. Het klikt meteen en we voelen ons direct welkom. Uiteraard bezoeken we het tehuis meerdere keren en verzorgen diverse activiteiten, speciale maaltijd met dans, zingen en spelletjes etc.

Door de goede verzorging en sterk verbeterde leefomgeving zijn steeds meer lokale mensen
bereid om een warme maaltijd te sponsoren. Zij willen hun naam graag verbinden aan een goed verzorgd tehuis. Goed nieuws dus. Maar er is meer nodig dan alleen warme maaltijden. Onderhoud van de gebouwen kost nog steeds veel aandacht. Naast schade door toedoen van de kinderen zijn ook de weersomstandigheden een reden waarom relatief veel schade optreed. Herstel van daken en schilderwerk komt jaarlijks terug.

Op verzoek van Lal gaan we ook deze keer naar de tempel bij Bentota om de zegen te vragen over al onze activiteiten.
Deze keer een wat uitgebreider ritueel omdat we weer belangrijke bouwactiviteiten doen.
We plannen weer een uitstapje en bezoeken opnieuw Bentota beach en verderop ook een schildpadden farm. Men koopt de eieren van vissers en broed ze beschermt uit. De jonge
schildpadjes van enkele dagen oud worden vervolgens weer in de zee uitgezet.

We bezoeken opnieuw de school in Mathugama. De nieuwe toiletten zijn in aanbouw.
We leveren ook nog materialen af zodat men het karwei af kan maken.
Uiteraard ontvangen alle kinderen weer een pakje melk, wat zij erg lekker vinden!
Men geeft naast het reguliere programma ook les in groenten kweken en eten koken. Erg belangrijk voor deze dorpsbewoners. Er moet hier nog veel gebeuren. Er is eigenlijk maar plaats voor ca 100 leerlingen terwijl er momenteel ca 180 leerlingen zijn. Leslokalen zijn met simpele schotjes opgedeeld in veel te kleine ruimten.
We gaan zoals andere keren opnieuw een dagje shoppen in Colombo en leveren opnieuw brillen af bij Dr Goonewardene.
Ook wordt ingegaan op het verzoek om haar zondagschool te sponsoren. Prima werk dat zij al jaren voor de kinderen uit de achterstandswijken verzorgt.

De toegang tot onze technische school is tijdelijk gesloten door het management van de Coöperatie in Kalutara die het terrein beheren waar de school op gebouwd is. Ze willen het beheer over nemen van onze projectleider maar wij zijn het niet eens met de condities. We gaan in overleg maar komen nog niet direct tot een akkoord. We schakelen lokale vrienden in om e.e.a. te bemiddelen. Kan dus wel even duren, in juni hopen we op meer duidelijkheid.
We krijgen bezoek van journalisten om aandacht te vragen voor onze problemen met de lokale overheden. Of het iets oplevert is maar zeer de vraag maar niet geschoten is altijd mis.
Mede doordat het verkiezingstijd is wordt er weinig ondernomen totdat bekend is wie de verkiezingen heeft gewonnen. Even afwachten dus.

Gelukkig kunnen we lessen verzorgen bij Vishaka dus gaat het school programma wel door.
We worden uitgenodigd bij het huwelijk van een van onze leraressen. Mooi volgens de traditie en erg goed voor de contacten met de lokale bevolking. We horen er helemaal bij.

We bezoeken uiteraard weer onze sponsorgezinnen en nemen op verzoek weer een gezin met gehandicapte vader in ons programma op. Ook hier kan de vader wegens een ernstige rugafwijking niet meer werken en is aan het bed gekluisterd. Dus geen werk, geen inkomen voor dit gezin! In Sri Lanka kent men geen sociale wetgeving. De kinderen worden dus gesponsord, zodat ze kunnen eten en naar school kunnen gaan. Bij Vishaka wordt een herdenkingsboom geplant voor een overleden kennis van Annie, die een vaste sponsor van de Stichting was. Frans en Nellie verzorgen nog voedselpakketten voor arme gezinnen bij ons in de buurt. Annie verzorgt melk en suiker voor 50 gezinnen in een “tsunami housing project” van het Deense Rode Kruis in Kalutara Nord.

We helpen één van onze sponsorgezinnen met middelen om het huis te verbeteren zodat het waterdicht wordt. Eén van de gezinnetjes heeft d.m.v. een microcredit kans gezien een kleinschalige kippenfarm te bouwen. De kuikens worden volgende maand verwacht. Drie van deze projecten worden elke twee maanden bezocht door Ad & Geert van Stichting Wadduwa.

Ook bezoeken we de biologische moeders van onze dochters weer. Door onze privé sponsoring kunnen ook zij een redelijk bestaan opbouwen met verantwoorde woonomstandigheden.
Na drie en een halve week intensieve activiteiten, vertrekken we begin maart weer terug naar Nederland. Tevreden met het behaalde resultaat.

Verslag van de reis november 2009

Woensdag 4 november is het weer zover . We gaan weer op reis naar Sri Lanka. Via Dusseldorf en Dubai.
Totaal ruim 10 uren vliegen. Prima vlucht vanuit Dubai die direct naar Colombo gaat. Een volle Boeing 777-300 bestemming Colombo waaruit blijkt dat het toerisme weer wat aantrekt.
Vooral ook toeristen richting de oostkust, hoewel daar nog relatief weinig hotels zijn.
Door het beëindigen van de Tamil-strijd is de luchthaven minder streng bewaakt dan voorheen.
We ontmoeten vrienden, Els en Martin, die al eerder naar Sri Lanka waren vertrokken en gaan verder de komende weken samen de projecten opzoeken.

Bij het kindertehuis Vishaka laat Lal, onze projectleider in Sri Lanka, ons zien wat hij de laatste maanden heeft gerealiseerd. O.a. ombouw van de keuken waarbij de stookplaats nu buiten is zodat de rook direct weg kan en de hygiëne van de “koude keuken” aanzienlijk verbeterd is. Ook buiten is de keuken uitgebreid met betegelde werktafels zodat meerdere kinderen tegelijk mee kunnen helpen bij de bereiding van het eten. Afvoeren van het spoelwater zijn ook geheel vernieuwd. De binnenkeuken is netjes geschilderd en ziet er weer keurig uit.
Aan de straatzijde is de oude muur volledig weggehaald omdat deze slecht was en gevaarlijk werd. Een goed betonfundament met degelijk metselwerk is er voor terug gekomen. E.e.a . moet nog wel met stuukwerk worden afgewerkt. Verder is er een nieuwe poort en tevens een loop-poortje zodat niet telkens de grote poort open hoeft.

Eén van de meisjes, Sudarshani, is zeer creatief en heeft een mooie wandschildering bij de entree gemaakt.
Momenteel zijn er minder kinderen door overplaatsingen maar vermoedelijk komen in januari weer nieuwe (vaak jongere) kinderen. Voor ons niet leuk omdat je van de kinderen die je soms al jaren kent geen afscheid hebt kunnen nemen.
De kastjes in de slaapzaal is nog steeds een probleem. De kinderen vervelen zich vaak en gaan aan de deurtjes hangen waardoor ze snel kapot zijn. Veel herstel werk dus. We zullen een alternatief moeten vinden. Mogelijk kleine kastjes in het hoofdgebouw. Dit kost echter naar verhouding veel geld. Sponsors zoeken dus....

Het weer is slecht, veel regen, dus geen strandweer. Volop tijd dus om met de kinderen in Vishaka spelletjes te doen. Els en Martin doen ook enthousiast mee. Een hele ervaring voor hen die hier voor het eerst komen.
’s Avonds in het hotel waar Els en Martin logeren maken we er regelmatig een gezellige boel van. We hebben ten slotte ook vakantie. Als het weer iets beter is maken we zelfs nog een boottocht bij Bentota. Mooie mangrove wouden en veel vogels. De stranden zijn schoner en de regering wil toerisme stimuleren door investeerders meer ruimte te geven. Er moeten vooral aan de oostkust veel nieuwe hotels komen. Men stimuleert hier de landbouw en men wil meer investeren in ondernemingen. Mede door de komst van een grote snelweg die in aanbouw is biedt dit goede kansen voor de handel en industrie.

We gaan ook weer naar onze sponsorgezinnetjes. De vaste bijdrage voor studie van de kinderen is zeer welkom en ook noodzakelijk. De kinderen laten hun studie resultaten zien.
Ook zijn er kinderen die vanwege hun handicap, chronische ziekten, dure medicijnen nodig hebben die ze niet zelf kunnen betalen. We blijven deze gezinnen uiteraard steunen.
Bij één gezin geven we extra geld om noodzakelijk herstel van het dak van hun huisje te kunnen regelen.
We bezoeken in Bandaragama een gezin met 3 jonge kinderen waarvan de vader door een ernstig ongeluk gehandicapt is. Hij heeft ernstig rugletsel en kan zich niet bewegen. We kopen een aangepaste rolstoel en zorgen dat hij weer naar buiten kan. Ook nemen we dit gezin in onze sponsor activiteiten op door de toezegging van vrienden die de maandelijkse toelage willen betalen.
We nemen ook nog een dag om te gaan shoppen in Colombo en gaan uiteraard weer naar
Dr Goonewardene waar we opnieuw brillen afleveren. Zij blijft ondanks haar hoge leeftijd zeer actief en nodigt ons uit om ook in februari weer brillen mee te brengen.
Tot slot bezoeken we de basis school in het berggebied bij Mathugama. Hier moet nog veel gebeuren en we spreken af dat men geld krijgt om nieuwe toiletten te bouwen. Ook krijgen de kinderen verse melk en schoolmaterialen.
Na twee en een halve week gaan we weer voldaan en met enige tegenzin terug naar het inmiddels koude Nederland.